İnce Laf Sokma Sözleri

Gerçeği insanların ölçüleri ile değil, insanları gerçeğin ölçüsü ile tanı.

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, ‘emeklerine saygı duyuyorum!

Şurada burada güçlü adımlarla dolaşmaktansa doğru yolda sekerek yürümek daha iyidir.

Doğru olanı yaptığımda kaybettiğim kim varsa yolu açık olsun!

İstediğin kadar uzağa git! Hep aynı gökyüzünü paylaşacağız.

Beni sevmeyen herkese sonsuz teşekkürlerimi yolluyorum. Merak etmesinler ben de onları sevmiyorum.

Kendilerine yardım etmeyen insanlara yardım etmeğe çalışmak faydasızdır.

Sessizlik de bir çeşit konuşma sanatıdır.

Karakterim ve tavrımı birbirine karıştırmayınız! Karakterim kim olduğumla ilgilidir, tavrım sizin kim olduğunuzla.

Tekme yiyen köpeğin dişleri daha sivridir.

Laf sokma kapak olursun, yalvarma köpek olursun, delikanlı ol belki yanımda yer bulursun.

Götlere katlanmak sandalyelerin işi, insanların değil!

Hiç bir zaman yüksekte görmedik kendimizi, sadece gereksiz insanlar için düşürmedik seviyemizi.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Edebim el vermez edepsizlik edene. Susmak en güzel cevap, edebi elden gidene.

Benden umudu kes artık, senden sonra içimdeki hayvan sevgisi azaldı.

Tükürdüğünü yalayanları geçtim, sıçtığı ağzı öpenler var!

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Akıl vermeyi bırakıp biraz huzur versen!

Adamın da demlenmişi olacak, ortalık sallama kaynıyor.

Sevgililer, güzelliğe zamanla alışıp onu gözleriyle değil duygularıyla görmeye başlarlar.

Kalbin, mantığa sığmayan ayrı bir mantığı vardır.

Kıskanmak yerine, örnek almayı deneseniz belki içten içe büyüyen fesatlığınız da son bulur. Deneyin.

Bana akıl verirken kalanı size yetmeyecekse benim için risk almayın derim.

Silginiz kaleminizden önce bitiyorsa, yanlışınız çok demektir.

İnsanlar yanlış yapabilirler, yalnız büyük insanlar yanlışlarını anlarlar.

Tereddüt edersen bacakların seni taşımaz. ‘Yürüyeceğim’ de, bas ve yürü!

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da yok olmayız!

Attığınız ya da atacaklarınız kazıkları saklıyorum, saklıyorum ki gün gelip bana döndüğünüzde sizi ağırlayacak yerim olsun.

14 Şubat’ta sevgilimle yemeğe çıkacağız, oradan sonra parti falan kopacağız. Şaka şaka sevgilimiz mi varda gezeceğiz, evde oturup çayla bisküvi yiyeceğiz.

Etme sırtını duvardan başkasına emanet, en kralının bile içinde vardır bir nebze ihanet.

Yoğun bakımda olmadığı halde, bilinci kapalı ne çok insan var!

Kimsenin umudunu kırma! Belki de tek sahip olduğu şey ‘o’dur.

Arkamdan kuyu kazan ger zekalı! Bari önümden kaz, ben geri geri mi yürüyorum!

Herkesin istediğini yapabileceği bir yerde hiç kimse istediğini yapamaz.

Yol vermek sadece trafikte işe yaramaz, hayatınızdaki ‘gereksizler’ için de kullanın.

O kadar yoruldum ki artık hiçbir şeye şaşırmıyorum. Ve umurumda değil hiç kimse, ne halim varsa görmekle meşgulüm.

Hak edene haddini bildirmek, bir fakiri giydirmek kadar sevaptır.

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun, martı sevdiği denizden asla vazgeçmez unutma.

Kaçanların değil savaşanların hakkıdır güzel günler.

Kaç lisan bilirsen bil, terk edilmeyi yüreğine tercüme edemeyeceksin.

Bir düşmanı bağışlamak, bir dostu bağışlamaktan daha kolaydır.

İnsanın yapabileceği en büyük fenalık, kendisine olan güvenini kaybetmesidir.

İlla köpek olacağım diyorsanız. Sadakati öğrenin havlamayı değil.

Bakmakla aşk olsaydı, en büyük aşkı trenle öküz yaşardı.

Parmak ay’ı gösterdiği zaman, parmağa değil ay’a bakmak gerek.