Arapça Özlü Sözler

Senin hürriyetin, başkalarının hürriyeti başladığı an biter.

Sağlık, sağlıklı olanların başında bir taçtır. Onu ancak hastalar görür.

سِيرَةُ الْمَرْءِ تُنْبِئُ عَنْ سَرِيرَتِهِ

شَمْعَةُ الْكَذَّابِ لاَ تَشْتَغِلُ إلاَّ إلَى وَقْتِ الْعِشَاءِ

إنَّ لِلْحِيطَانِ آذَانًا

Evden önce komşu al.

Adaletsiz sultan, susuz bir nehir gibidir.

Kimi davranışlar, konuşmaktan daha anlamlıdır.

التَجْرِبَةُ بِدُونِ تَعَلُّمٍ خَيْرٌ مِنَ التَّعَلُّمِ بِدُونِ تَجْرِبَةٍ

Kimi uzaktakiler, yakındakilerden daha faydalıdır.

Arkadaşın, sana doğruyu söyleyendir; seni tasdik eden değil.

صَدِيقُكَ مَنْ صَدَقَكَ لاَ مَنْ صَدَّقَكَ

السُّكُوتُ أخُو الرِّضَا

İlmin başı acı, sonu tatlıdır.

الثَّبَاتُ طَرِيقُ النَّجَاحِ

Sen kötülüğü terk et ki, o da seni terk etsin.

İhtiyaç sahibi, kördür.

جَوَابُ الأحْمَقِ السُّكُوتُ

الرَّأىُ بِغَيْرِ عِلْمٍ ضَلاَلٌ وَالْعِلْمُ بِغَيْرِعَمَلٍ وَبَالٌ

Edep, altından daha değerlidir.

أوَّلُ الْغَضَبِ جُنُونٌ وَآخِرُهُ نَدَمٌ

ظَنُّ الْعَاقِلِ خَيْرٌ مِنْ يَقِينِ الْجَاهِلِ

السُّكُوتُ لِلْعَالِمِ زِينَةٌ وَلِلْجَاهِلِ سَتْرٌ

(Çok bela okuyan/söyleyen, belaya uğrar)

سِلاَحُ الضُّعَفَاءِ الشِّكَايَةُ

الصَّوْتُ الْعالِى مِنَ الْبَطْنِ الْخَالِى

جَوَابُ السَّفِيهِ السُّكُوتُ عَنْهُ

Sebat, başarının yoludur.

Akıllının zannı, cahilin yakinen bilmesinden daha iyidir.

Cahile cevap vermemek, bir cevaptır.

إشْتَرِ الْجَارَ قَبْلَ الدَّارِ

Tavuk, horoz gibi öterse kesilir!

صُحْبَةُ الأشْرَارِ مَصِيدُ الشَّيْطَانِ

( حِيطَانِ kelimesi, حَائِط kelimesinin çoğul şeklidir; “duvar” anlamına gelir. Modomot anlamı; “Hiç şüphesiz duvarların kulakları vardır” şeklindedir. Atasözü olarak bu ifade, “yerin kulağı var” şeklindedir)

Susan (sessiz) köpekten ve durgun akan sudan sakın!

رُبَّ بَعِيدٍ أنْفَعُ مِنْ قَرِيبٍ

اُتْرُكِ الشَّرَّ يَتْرُكْهُ

أعْقَلُ النَّاسِ أعْذَرُهُمْ لِلنَّاسِ

سِرُّكَ أسِيرُكَ إذَا نَطَقْتَ بِهِ فَأنْتَ أسِيرُهُ

أحْلَى مِنَ الْعَسَلِ الْخَلُّ بِلاَ شَئٍ

Ağaç, meyvesiyle tanınır.

Yerin kulağı vardır.

Gözden ırak olan, gönülden de ırak olur.

إمْرَأةٌ بِلاَ حَيَاءٍ كَطَعَامٍ بِلاَ مِلْحٍ

الإنْصَافُ نِصْفُ الدِّينِ

الْحُرُّ عَبْدٌ إذَا طَمَعَ وَالْعَبْدُ حُرٌّ إذَا قَنَعَ

Ahmağa cevap, sükûttur.

Dil yarası, kılıç yarasından daha ağırdır.

Kimsenin olmadığı vadide tilki vali olur إذَا كَانَ الْوَادِى خَالِيًا يَكُونُ الثَّعْلَبُ وَالِيًا

إحْبِسْ لِساَنَكَ لِئَلاَّ يَحْبِسَكَ

إبْنُ آدَمَ حَريصٌ عَلَى ماَ مُنِعَ مِنْهُ

Dilin seni hapsetmemesi için, sen onu hapset!

Kapın alçaksa, eğilmek zorundasın.

رُبَّ حَالٍ أفْصَحُ مِنْ لِسَانٍ

الأدَبُ خَيْرٌ مِنَ الذَّهَبِ

Sabır, en iyi ilaçtır.

إذَا عُرِفَ الدَّاءُ سَهُلَ الدَّوَاءُ

Akıllı kişi, diline sahip olandır.

Bu cümleyi aşağıdaki şekilde de ifade edebiliriz.

إذَا صَاحَتِ الدَّجَاجَةُ صِيَاحَ الدِّيكِ فَلْتُذْبَحُ

Güneş giren eve doktor girmez.

Bilgisiz tecrübe, tecrübesiz bilgiden daha hayırlıdır.

Hür kişi, tamah ettiğinde köle; köle, kanaat ettiğinde hür kişi olur.

تَرْكُ الْجَوَابِ عَلَى الْجَاهِلِ جَوَابٌ

Yalancının mumu, yatsıya kadar yanar.

سُلْطَانٌ بِلاَ عَدْلٍ كَنَهْرٍ بِلاَ مَاءٍ

(Bu ifadede, Mübteda iIe Haber arasında takdîmte’hîr vardır. Mübtedai Muahhar الْخَلُّ kelimesidir, Haber de أحْلَى kelimesidir.)

الصِّحَّةُ تَاجٌ عَلَى رُؤُوسِ الأصِحَّاءِ لاَ يَرَاهُ إلاَّ الْمَرْضَى

Kişinin davranışları, karakterini yansıtır.

عَامِلِ النَّاسَ كَمَا تُحِبُّ أنْ يُعَامِلُوكَ

الإنْسَانُ عَبْدُ الإحْسَانِ

Bela, söylemeye bağlıdır إنَّ الْبَلاَءَ مُوَكَّلٌ بِالْمَنْطِقِ

الصَّبْرُ أحْسَنُ دَوَاءٍ

Yüksek ses, boş karından çıkar.

Bir şeyi erteleme, zamandan çalmadır.

Sükût, razı olmanın kardeşidir. (Sükût, ikrardandır)

تَنْتَهِى حُرِّيَّتُكَ حِينَ تَبْدَأ حرِّيَّةُ الآخَرِينَ

İnsanların en akıllısı, onlardan (en güzel şekilde) özür dileyendir.

ضَرْبُ اللِّسَانِ أشَدُّ مِنْ طَعْنِ السِّنَانِ

الْبَعِيدُ عَنِ الْعَيْنِ بَعِيدٌ عَنِ الْبَالِ

Sırrın esirindir. Konuşursan, sen onun esiri olursun.

الْبَيْتُ الَّذِى تَدْخُلُهُ الشَّمْسُ لاَ يَدْخُلُهُ الطَّبِيبُ

İnsanların sana nasıl davranmasını istiyorsan öyle davran.

İnsan, (kendisine yapılan) iyiliğin kuludur.

الْعَاقِلُ مَنْ أمْسَكَ لِسَانَهُ

التَّأجِيلُ لِصُّ الزَّمَانِ

Hastalık teşhis edilirse, tedavi kolaylaşır.

Zayıfların silahı, şikâyettir.

İlimsiz düşünce, sapıklık; amelsiz ilim, vebaldir.

İhsan, dili keser. (İhsan, iyilik; dille gelecek zararları engeller)

Kötü kimselerle arkadaşlık kurmak, şeytanın tuzağıdır.

تُعْرَفُ الشَّجَرَةُ مِنْ ثَمَرِهَا

Âdemoğlu, kendisine yasaklanan şeylere karşı çok hırslıdır.

Sinirlenmenin başı delilik, sonu da pişmanlıktır.

صَاحِبُ الْحَاجَةِ أعْمَى

الإحْسَانُ يَقْطَعُ اللِّسَانَ

إحْذَرِ الْكَلْبَ الصَّامِتَ وَالْمَاءَ الرَّاكِدَ

Sükût, âlim için süs; cahil için bir örtüdür.

أوَّلُ الْعِلْمِ مُرٌّ وَآخِرُهُ حُلْوٌ

إذَا كَانَ بَابُكَ قَصِيرًا فَلاَ مَقَرَّ لَكَ مِنَ الإنْحِنَاءِ

Bedava sirke, baldan tatlıdır.

İnsaf, dinin yarısıdır.

Hayâsız kadın, tuzsuz yemek gibidir.