Bu saatten sonra sende fırtınalar bile kopsa; bende yaprak kımıldamaz.
Varlığınla başlayan bir günün yokluğunla bitmesine alışamadım aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım.
Lafımla bu alemi titretirim şeklimle herkese önünü ilikletirim.
Ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün.
Ben herkese değer verdim. Kimi beni yok saydı, kimi kendini bir bok sandı.
Geceyi gündüz ettiğimiz insanlarla iki çift laf edemez olduk.
Ne kolumda kelepçe ne yanımda gardiyan ne gönlümde zulüm ne ensemde ölüm gün yalnızca sen olacaksın gülüm.
Yakında sana uçmayı öğreteceğim şimdilik yürümeyle başla sonra uçuşa geçeceksin.
O gidince, artık başka sevdalara dua etmeye yüzünde olmaz.
Bana attığın kazıkları saklıyorum. Döndüğümde oturacak yerin olsun diye!
Ne kadar sevmedim deseler de ben o diyenlerin eski aşklarıyım ben yine de gün gelir herkesin aklında sabahlarım!
Sen benden ayrılmaya karar verecek kadar küçüldüysen, ben senin uğrunda ölümü göze alacak kadar büyüdüm demektir.
Belalı bir kalbim var sevdiğim senin için atar bu kalbim dilberim, psikopat olsak da bu alemde seni seçti gözlerim, serseri gibi sevdim seni kendim bildim güzelim.
Her ağladığında gözlerinden akan her damlanın kalbimi vuran kursun olduğunu düşün, ağlarken çok ağlamada o kursunlar beni öldürmesin.
Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.
Fazla nazik olma mezarına çiçek yollarım bu durumda.
Gözlerimi her kapattığımda, onu görebiliyorum.
Servetini kaybeden çok zarar eder. Arkadaşını kaybeden daha çok zarar eder. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmiş demektir.
Kim derse “geçer” diye. Ona geçsin bu acı.
Benim için insanlar ikiye ayrılır sevdiklerim ve diğerleri sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır çok sev diklerim ve diğerleri çok sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır. Sen ve diğerleri.
Hayatı öyle bir yaşa ki hayat seni kıskansın. Öyle bir sev ki ölüm sana acısın. Öyle bir dost ol ki dost un olmayanlar utansın.
Ben sana liman olurum diyen adamın, denizinde boğuldum ben.
Rahmetin kapısı her an açık. Senin kapın açık mı? Sen ona bak!
Kara kara kaşlar kömürdü gözler. Nasıl desem ben yetmez sözler. Onu görünce titrer dizler bozan yazarsa alem dinler.
Hayat diyorum, ne garip. Birinin gözden çıkardığı, bir başkasının yaşamına sebep olabiliyor.
Hiç bir aşka yemin etmeyecek kadar yorgun artık kalbim.
Giden gitmiş, hüznü ayaklandırmak boşuna.
Geç kalınmış gibi değil de, artık gerek kalmamış gibi.
Başka biri olmaya çalışmak, kendini harcamaktır. Kurt Cobain
Senin yerinden oynatamayacağın taşlar var yeğen ama benim yok!
Acılarımı bile tatlandırıyor aşkın. Yıkıma terk edilmiş kalemin bütün hücrelerine sürülmüş iksir gibisin.
Bazı kızlar özledim diyemez. Oturup saatlerce ağlar.
Aklımı kaybetmekten değil de bulmaktan çok korkuyorum.
Sevmek bir cay gibi sevilmekse şeker bizim gibi garibanlar çayı şekersiz içer.
Beni de götür yanında. Sorarlarsa başımın belası dersin!
İyi hissettiren insanlar bağımlılık yapar.
Ya tam severim ya da tek kalemde silerim tarihi ben yazdım tarihten de ben silerim.
Bize bir mutluluk resmi çektirmedi hayat, ya elimizde kelepçe ya da karşımızda silah.
Dayanağı Allah olan birisini, nasıl yıkabilirsin ki?
Güvenme insanların vefasına; bugün överler, yarın söverler.
Yanımda bir kişilik yer var. Sende o kişilik varsa buyur gel!
Vurursunuz eyvallah da, ölmezsem “Sıkıntı büyük!”
Sen olmazsan bir başkası olur, hayat kısa ama seçenekler çok.
Geri isteyecek kadar çocuk, bir kez daha affetmeyecek kadar olgunum.
SON YAZILAR
