Babaya Nefretli Sözler

Pardon da babasından yara almış bir kızı mutlu edemezsiniz siz.

Perdeleri güneş yıpratır çocuk. Kızları ise, babaları.

Aynı evde ayrı odalarda yaşamaya çalışılır mı? Bu sorunlara alışılır mı? Zamanla her şey biter ama kadere karışılır mı?

Bu yaşa babanız getirmediyse sizi, elinizden bir kere tutmadıysa düştüğünüzde, o düştüğünüz yerdeki ufacık çocuk olarak kalıyorsunuz.

Baba sevgisi görmemiş bir kıza sevgili eksikliği koyar mı?

Bugün doğum günüm. Ve daha doğum günümün tarihini bilmeyen bir babam var. Göründüğüm kadar mutlu değilim.

Babası ölmüş kızları daha çok sevin. Ve size inanmışlarsa hayal kırıklığı yaşatmayın onlara.

Evlat sahibi olmakla baba olunmaz, baba sorumluluğunu bilen, evlatlarına kol kanat geren, ailesi için çalışıp çabalayandır.

Baba, ben sana susuyorum ama bu öyle bir susmak ki, haykırıyorum aslında. Ne kadar sağırsın. Duymuyor musun kalbimin kırıklarını?

Kızlar babalarının yaptığı ve söylediği şeyleri asla unutmazlar. Kızlar aslında en çok babalarına kırılır En çok babalarıyla mutlu olurlar.

Bir babanın kızından gidişini, hiçbir dönüş dolduramaz.

Babam değil acıtan. Babalık kavramı. Çünkü tanımıyorum onu.

Annem hep, babam varken hayat çok güzeldi. diyor. Anne ben o hissi bilmiyorum.

Baba, sen beni ağlayamayacak kadar hissiz bıraktın. Bu yüzden nefretime saygı duy.

Sen gelir elinden tutarsın diye içimde yaşattığım bir çocuk var baba.

Baba senin gidişin beni daha güçlü yaptı bu iyiliğin için teşekkür ederim.

Kızlar babalarından en çok bir odaya kapanıp ağladıklarında nefret eder.

Bazı kadınlar babaları gibi bir adamla evlenmek isterler. Bazı kadınlar ise babaları yüzünden hiçbir adama güvenemezler.

Babam bir kere anlasaydı beni okşasaydı saçımı sıkıca sarılsaydı; yemin ederim hiçbirinize ihtiyacım kalmazdı.

Ben hiç bir babam varmış gibi hissetmedim.

Bizimde babamız saçımızı okşasa böyle olmazdık.

Hep söylerim, bir kızın en büyük yarası, babasıdır. Babası tarafından hiç sevgi görmemiş kızlar, bir daha asla sevileceklerine inanmazlar. Baba, bu halde olmamın nedeni sensin! Hem sevmedin, hem de içimdeki güveni söküp aldın ki bir daha kimseye inanmayayım diye. Mutlu ol! Ölüyorum.

Babam annemi üzdü. Annem affetti. Ben affetmedim affetmedim!

Baba kırıldığım noktaları hiç bilmeyeceksin, herkes bilecek sen değil.

Çocuğunu yetiştiremeyen insan, dünya dolu mal kazansa, ülke ekonomisini de kurtarsa hiçbir şeyi kurtarmış sayılmaz.

Benim hiçbir yaram öpünce sarılınca geçmedi. Çünkü ben düşünce babam hiç dizimi öpmedi.

Arkadaşını, dostunu, kanka, sevgilini seçebiliyorsun ama maalesef babanı seçemiyorsun.

Ben babamın bana yapmadığı her şeyi diğer çocuğuna yaparken gördüm şimdi soruyorum size. Hangi aldığım nefes yaşadığımı kanıtlar?

Evet baba. Senin de söylediğin gibi ben annemin kızıyım. Ve senin kızın olmadığım için seviniyorum.

O gece ilk defa babamın yerinde olmak istedim. Ben odamda canım çıkana dek sessizce ağlarken onun gibi güzel uyumak istedim.

Ve bu gün babasının kucağında ağlayan bir kız yüzünden ağladım. Kıskanmaya bile yüzüm olmadı.

Baba olmayı beceremeyecekseniz yapmayın ulan çocuk falan. Yapmayın arkadaş! Denek miyiz lan biz? Olmayan insanlığınızı da vicdanınızı da.

İnsan kaç yaşında alışır ki bir babanın yokluğuna?

Baba olmak zor değildir. Ama babalık etmek zordur. W. Maxwell

Babamın kırdığı yerlerimden öp beni.

Babasız olan kızlar hiç büyümez, büyümüş taklidi yapan küçük kız çocukları olarak kalırlar.

Sahi babaların kırdığı kanatlar hiç iyileşmez mi?

Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır.

Bizim babamız içimizde ölü.

Babam benim için hiçbir zaman koruyucu veya sığınak olmadı.

Bir kız çocuğunun babasına aşık olması gerekir ondan korkması değil.

Biliyor musun sen bana babamı hatırlattın. En az onun kadar umursamaz bir kere bile içten sarılamayacak kadar ruhsuz.