Ahmet Kaya Sözleri

Bazen bir uçurum kalır bazen de martıların ardından. Velvele koparan bir leş kalır bir intihar gibi puşt olunca sevdalar.

Acımasız olma şimdi bu kadar dün gibi çekip gitme.

Beni bilimle anla iki gözüm felsefeyle anla ve tarihle yargıla.

Yalnızlığım benim pasaklı kontesim ne kadar rezil olursak o kadar iyi.

Bir türkü mor dağların emanetidir. Firari mahpuslara bir avuç su. Bir türkü dilimi içerdekine.

Sensiz isyan ettim her an dünyam kahır dünyam zindan yine başım duman duman olmadan gel.

Şimdi saat yokluğunun belası sensiz gelen sabaha günaydın.

Söyle yağmur söyle. Değmeden yüreğime. Söyle gökyüzüne. O nerde.

Sakin göllerin kuğusuyduk olmasaydı sonumuz böyle.

Gözüm yaşarıyor yüreğim yanıyor olmasaydı sonumuz böyle.

Sırtını duvara yaslar sırtını ağaca yaslar susarsın. Sen artık hiçbir sözü hiçbir sözü kaldıramazsın.

Bir kenar mahalleliyim mecburen uzaktan severim…

Firarilerin uzmanı olmuşum bütün istasyonlarda afişim durur beni bir çocuk bile vurur.

Bırak ay gitsin sen kal bu gece.

Suçu saz çalmakmış öğrendiğim kadar.

Ölümü özledim anne yaşamak isterken delice.

Hey gönül gene bu gece kederim geceden yüce. Gel susalım beraberce böyleymiş kara yazımız.

Dışarıda kar yağıyor benim içime yağmur.

Arka cebimde iki metrelik kefenim duruyor. Her an hazır ve nazır. Ölürsem hayatımda istediğim bir tek şey var. Asla bu ülkeyi sevmiyor demesinler asla yani. Ben Edirne’den Ardahan’a kadar bu ülkeyi çok sevdim.

Bana böylesi garip duygular bilmem neye gelir nereye gider döndüm işte acı yüreğimden beynime sızar bu günde ölmedim anne.

Dostlukmuş. Ölüme yürümekmiş. Üstüne titremekmiş. Vefaymış! Aşk dediğin zavallı bir kapıyı duvara çarpıp çıkıncaya kadarmış!

Bu hasretlik kalır gitmez teninde! Eksilmez acılar ezik yüreğimde.

Birazdan kudurur deniz.

Dün gece gördüm düşümde seni özledim anne. Gözlerinden akan bendim. Düştüm göğsüne söyle canın yandığımı anne.

Sensiz geçmiyor bu günler biliyor musun? Yüreğine beni beni soruyor musun? Öyle yalnız yalnız kaldım biliyor musun türküler söyledim sana duyuyor musun?

Bir menekşe kokusunda seni aramak var ya bu hep böyle böyle gider mi?

Hesabım kalsın mahşere elimi yıkar giderim.

Kendine iyi bak. Beni düşünme. Su akar yatağını bulur.

Dedim ya hiç yoktan susturuldu şarkımız.

İki damla gözyaşımla satıldım pazarlarda kırdılar yüreğimi kırdılar azarlarla sürgünlere yolladılar sabah dörtte yağmurlarla. Ben yandım siz yanmayın ALLAH aşkına.

Haykırsam duyamazsın. Çağırsam gelemezsin. Yürekten sevemezsin sen.

Söyle ay doğmadan düşmesin yaş gözüme.

Ben giderim geri gelmem benden sonra kalan kalır.

Ben hep uçurum kıyılarında dolaşmayı hep rüzgâra karşı koşmayı uğultulu bir hayatın sesini ve öfkesini ciğerlerimde hissetmeyi aşkı devrimleri başkaldırmayı muhalif olmayı cesareti sevdim. Ve böyle yaşadım.

Acılardan arta kalan işte bu bakışlarmış. Buğu diye gözlerimde gün batımı bulutlarmış.

Şimdi bütün iyi niyetlerimi bir bir yargılayıp asıyorum.

Yanımdasın susuyorsun. Susuyor konuşmuyorsun. Bakıyor görmüyorsun. Dokunsan donacağım. İçimde intihar korkusu var. Bir gülsen ağlayacağım bir gülsen kendimi bulacağım.

Ağladım gözyaşlarım düştü ateşe yine de bu yangını söndüremedim.

Sana boncuktan kuş yaptım konacak pencerene.

Saçlarına yıldız düşmüş koparma anne ağlama.

Bozar mı sandın acılar?

Bizi zaman yenecek ve anılar kalacak.

Bu dağlara bu yollara toz eyledi aşk beni. Ben yanarım aşk için ben yanarım gül için.

Artık sigarayı günde üç pakete çıkardım. Olsun gözüm olsun. Ne olacaksa olsun!

Dibine vurmuş gecelerden geldim. Yalanım yok. Bir cebimde küfür bir cebimde çocuklara şekerle yaşadım. Hepimizin gurbetindeyim şimdi.

Siz benim neden sustuğumu nerden bileceksiniz.

Bir ben kaldım bir ben kaldım tenhasında gecenin avutulmamış ben.

Firarilerin uzmanı olmuşum bütün telsizlerde adım okunur.

Kısa çöp uzun çöpten hakkını alır elbette.

Sonbahar damlardı damlarımıza biz seninle sararırdık. Aydınlansın diye şu kirli yüzler biz durmadan savaşırdık.

Giden bu yolculardan en çok ben şanssızım. Ne kadar çok yaşadıysam o kadar çok yalnızım.

Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettin ki bu yaşlar utangaç boynunun kolyesi olsun.

Söyle sen neredesin ben nerde.

Ben klasik bir kadere teslim olmak istemiyorum ve öldükten sonra değil şimdi anlaşılmak istiyorum.

Sanki gökten kar yerine kan yağıyor kar altında üşümüş bir çocuk ağlıyor. Yaşlı gözleriyle bana bakıyor akan gözyaşını içesim gelir.

Parmak uçlarına değen sıcaklık incinen bir hayatın yarasıdır.

Ceketimi yağmurlara astığımdan beri tehlikeli şiirler yazar dünyaya sataşırım.

Varsın böyle geçsin yabancı günler varsın canımı yaksın yine yalnızlık. Seninle doluyken baktığım dünler yıkar mı sandın beni bu yalancı ayrılık.

Giderim buralardan giderim bir akşamüstü. Umurunda olmaz umurunda olmaz umurunda olmaz bilirim.

Dostum dostum güzel dostum. Bu ne beter çizgidir bu. Bu ne çıldırtan denge. Yaprak döker bir yanımız bir yanımız bahar bahçe.

Depremler oluyor beynimde.

Yüzlerce soğuk namlu üzerime çevrildi yüzlerce demir tetik aynı anda gerildi.

Kokunu verirken vazomda güller yıkar mı sandın beni bu yalancı ayrılık.

İhanetin zincirini tutan utansın. Dönüp arkasına bakan utansın. Dost diye bağrıma bastığım insanlar arkamı dönünce vuran utansın.

Kırmızı rujlu sokakların aşağılık pazarlıkların adı anılmayacak benle. Bir çiçeğim halk ormanında fışkırdım başkaldırıyorum.