Acımasız Sözler

Şimdi benim son diye bitirdiğime, kim bilir kimler ilk olarak başlayacak.

Terk edilirken görüşürüz kelimesi kadar, acıtan bir şey yoktur hayatta. Öldürdüğü yetmezmiş gibi, bir de umut verir.

Eğer bir gün ağlaman gerekirse başını dik tut ki: gözyaşların seni ağlatan kişi kadar alçalmasın.

Eski dostumdan sevgili yapabilirim ama eski sevgilimden dost yapmaya çalışmak; 1 metrelik kumaştan entari yapmaya benzer. Giy giyebilirsen.

İnsanın diğer yüzünü görünce, ilkini hatırlamam.

Garip değil mi yüzüne gülecek kadar dost sandığın kişiler, aslında arkandan vuracak kadar yüzsüzler.

Bu masalar boş kalmaz gidenin yeri dolar. Bu vazolara bir şey olmaz yalnız çiçekler solar.

Sigarayı bırakmak için tütüne ‘son’ bulmuşlar. Seni bırakmak için hayata ‘son’ mu sevgilim?

Aldanma hayatın cilvelerine her şey bahane, görünüşüm serseri ama gönlüm şahane.

Toplumda hep itiliriz sanmamınki biz buna meyilliyiz, biz sadece sevdiklerimizin eseriyiz.

Sustum. Suskunluğum, susturana armağan olsun. Ağladım. Gözyaşlarım ağlatana haram olsun.

Her insanın aynalara göstermediği bir yüzü ve kimseye söylemediği bir hüznü vardır.

Senden beni sevmeni beklemiyorum. Benden bekliyorum seni artık sevmemeyi.

Dünya kadar derdim olsun senin gibi yârim olsun Kavuşmaya zaman yoksa öbür dünya bizim olsun. Para şöhret elin olsun.

Her şeyden biraz kalır. Kavanozda biraz kahve, kutuda biraz ekmek, insanda biraz acı.

Amaçsız sevinçler, üzüntüler, insanlar gerçekten anlamsızlıklar içinde yok oluyor.

Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır: geçip giden zaman.

Serseriyim sokaklar evim, serseriyim adam gibi severim, bana bir adım gelene ben on adım giderim. Dinle cici kız dinle zannedersin ki serseri ağlamaz.

Çok dengesizsin dedi. Sol tarafıma çok yüklendin, ondandır dedim.

Kader deyip çekip gittin. Sen suçlu değilsin de, kader mi suçlu ey zalim.

Utanmasalar, kursağımızda bıraktıkları hevesi bile dönüp geri isteyecek insanlar var.

Kendime yakışanı severim ben. Herkese yapışanı değil.

Biz kimleriz diye sorma, biz hayata boş vermişlerdeniz. Bize hayat nedir diye sorma, biz hayat deryasında yüzenlerdeniz.

Bizi arama lüks meyhanelerde, biz dost şarabı içenlerdeniz. Bize dost, arkadaş nedir diye sorma, biz onlar için ölüme gidenlerdeniz.

Bizde sabah olmaz, bizde güneş doğmaz, biz isyankârız kızım bizle dost olunmaz.

Gittiğin gün kendin gibi her şeyimi alıp gittin. Sen gittin ben bittim.

İlkokulda silgiyi kaybetmemek için boynunuza taktığınız gibi, şimdi de adamlığınızı takıp gezin, sonra kaybediyorsunuz.

Bir gün o güzel gözlerine yaşlar dolar, kalbin sızlar, için yanarsa deme bana sen yaktın. Sen isteyerek yandın!

Serseri bi kayboldu mu onu kimse bulamaz, şimdi anlıyorsun ya, şehirlerin asi kızı hiç kimse serseri gibi sevip de âşık olamaz.

Acı çekmeyenler, başkalarının acı çekebileceğini akıllarına bile getiremezler.

Sen ‘peki’ dedikten sonra cevap vermeyen erkek niye yaşar ki? Tamamen oksijen israfı…

Dumanımda o vardı, sigarayı bıraktım; kadehimde o vardı, içkiyi bıraktım; rüyalarımda o vardı uyumayı bıraktım, baktım ki onsuz olmuyor, yaşamayı bıraktım!

Seninle her yer cennet diyen sevgilim, şimdi hangi cehennemdesin.

Ayakta ölmek diz üstü yaşamaktan daha çok onur vericidir.

Sen benim adımı bile anamazsın… Bırak dost kalmayı sen benim düşmanım bile olamazsın!

Mademki gidiyorsun biraz olsun yardım et. Gitme demiyorum ama en azından unutmayı öğret bana.

Tatlı dilin benim olsun. Sensiz geçen yüzyıl değil. Seninle gecen bir gün benim olsun aşkım.

Kaldırabileceğimden çok daha fazla acıyı bana bırakıp gittin.